tādisaṃ tāta mā sevi nimmanusampi ce siyāti.

Tattha yo taṃ vissāsayeti yo puriso taṃ vissāseyya na parisaṅkeyya. Vissāsañca khameyya teti yo ca attani kayiramānaṃ tava vissāsampatto nirāsaṅko taṃ khameyya. Sussūsīti yo ca tava vissāsavacanaṃ sotuṃ icchati. Titikkhīti yo ca tayā kataṃ aparādhaṃ khamati. Taṃ bhajehīti taṃ purisaṃ bhajeyyāsi payirupāseyyāsi. Orasīva patiṭṭhāyāti yathā tassa urasi patiṭṭhāya vaḍḍhito orasaputto tvaṃ tādiso urasi patiṭṭhitaputto viya hutvā evarūpaṃ purisaṃ bhajeyyāsīti attho. Haliddarāganti haliddarāgasadisaṃ athiracittaṃ. Kapicittanti lahuparivattitāya makkaṭacittaṃ. Rāgavirāginanti muhutteneva rajjanavirajjanasabhāvaṃ. Nimmanussampi ce siyāti sakalajambūdīpatalaṃ kāyaduccaritādirahitassa manussassa abhāvena nimmanussaṃ siyā tathāpi tādisaṃ lahucittaṃ mā sevi sabbampi manussapathaṃ vicinitvā heṭṭhā vuttaguṇasampannameva purisaṃ seveyyāsīti attho.

Taṃ sutvā tāpasakumāro ahaṃ tāta imehi guṇehi samannāgataṃ purisaṃ kattha labhissāmi na gacchāmi tumhākaṃyeva santike vasissāmīti vatvā nivatti. Athassa pitā kasiṇaparikammaṃ ācikkhi. Ubhopi aparihīnajjhānā brahmalokaparāyanā ahesuṃ.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā jātakaṃ samodhānesi tadā putto ca kumārikā ca eteyeva ahesuṃ pitā tāpaso pana ahamevāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. อรัญญชาดก”