Dhammaddhajajātakaṃ

dhammaṃ caratha ñātayoti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ kuhakabhikkhuṃ ārabbha kathesi.

Tadā hi satthā na bhikkhave ayaṃ idāneva kuhako pubbepi kuhakoyevāti vatvā atītaṃ āhari

atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto sakuṇayoniyaṃ nibbattitvā vayappatto sakuṇasaṅghaparivuto samuddamajjhe dīpake vasi. Athekacce kāsikaraṭṭhavāsino vāṇijā disākākaṃ gahetvā nāvāya samuddaṃ pakkhandiṃsu. Samuddamajjhe nāvā pabhijjate. So disākāko taṃ dīpakaṃ gantvā cintesi ayaṃ mahāsakuṇasaṅgho mayā kuhakakammaṃ katvā etesaṃ aṇḍakāni ceva chāpake ca varaṃ varaṃ khādituṃ vaṭṭatīti. So otaritvā sakuṇasaṅghassa majjhe mukhaṃ Vivaritvā ekena pādena paṭhaviyaṃ aṭṭhāsi. Ko nāma tvaṃ sāmīti sakuṇehi puṭṭho ahaṃ dhammiko nāmāti āha. Kasmā pana ekena pādena ṭhitosīti. Mayā dutiye pāde nikkhitte paṭhavī dhāretuṃ na sakkotīti. Atha kasmā mukhaṃ vivaritvā tiṭṭhasīti. Ahaṃ aññaṃ āhāraṃ na khādāmi vātameva khādāmīti evañca pana vatvā te sakuṇe āmantetvā ovādaṃ vo dassāmi taṃ suṇāthāti tesaṃ ovādavasena paṭhamaṃ gāthamāha