ye ca gāme tītikkhanti te uḷāratarā tayāti.

Tattha sutītikkhanti suṭṭhu adhivāsanaṃ. Tītikkhantīti sītādīni adhivāsenti.

Taṃ sutvā tāpasakumāro pitā me araññaṃ gato tasmiṃ āgate taṃ āpucchitvā gamissāmīti āha. Sā cintesi pitā kirassa atthi sace maṃ so passissati kājakoṭiyāva pothetvā vināsaṃ pāpessati mayā paṭhamameva gantabbanti. Atha naṃ āha tenahi ahaṃ maggasaññaṃ kurumānā paṭhamataraṃ gacchāmi tvaṃ pacchā āgacchāhīti. So tassā gatakāle neva dārūni āhari na pānīyaṃ na paribhojanīyaṃ upaṭṭhāpesi kevalaṃ pajjhāyantova nisīdi. Pitu Āgamanakālepi paccuggamanaṃ nākāsi. Atha naṃ pitā itthīnaṃ vasaṅgato esoti ñatvāpi kasmā tāta neva dārūni āhari na pānīyaṃ na paribhojanīyaṃ upaṭṭhāpesi pajjhāyantoyeva pana nisinnosīti āha. Tāpasakumāro tāta araññe kira rakkhitasīlaṃ na mahapphalaṃ hoti manussapathe mahapphalaṃ hoti ahaṃ tattha gantvā sīlaṃ rakkhissāmi sahāyo me pacchā āgaccheyyāsīti vatvā purato gato ahaṃ teneva saddhiṃ gamissāmi tattha pana vasantena mayā kathaṃrūpo puriso sevitabboti pucchanto dutiyaṃ gāthamāha

araññā gāmamāgamma kiṃsīlaṃ kiṃvataṃ ahaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. หลิททราคชาดก”