senassa puttā na viheṭhayeyyunti.

Tattha satamesa dhammoti paṇḍitānaṃ esa dhammo. Puttā nāti senaputte milācā na heṭhayeyyuṃ.

Evaṃ vatvā mahākacchapo samma mā bhāyi tvaṃ purato gaccha idānāhaṃ gamissāmīti taṃ uyyojetvā udake patitvā kalalañca sevālañca saṅkaḍḍhitvā ādāya dīpakaṃ gantvā aggiṃ vijjhāpetvā nipajji. Milācā kiṃ no senapotakehi imaṃ kāṇakacchapaṃ parivattitvā māressāma ayaṃ no sabbesaṃ pahossatīti valliyo uddharitvā jiyaṃ gatveā nivatthapilotikaṃ vimocetvā tesu tesu ṭhānesu bandhitvā kacchapaṃ parivattetuṃ na sakkonti. Kacchapopi te ākaḍḍhanto gantvā gambhīraṭṭhāne udake pati. Tepi kacchapalobhena saddhiṃ gantvā udakapuṇṇāya kucchiyā kilamantā nikkhamitvā bho ekena no ukkusena yāva aḍḍharattā ukkā vijjhāpitā idāni iminā kacchapena udake patitvā udakaṃ pāyetvā mahodarā katamhā puna aggiṃ katvā aruṇe uggatepi ime senapotake khādissāmāti Aggiṃ kātuṃ ārabhiṃsu. Sakuṇikā tesaṃ kathaṃ sutvā sāmi ime yāya kāyacivelāya amhākaṃ putte khāditvāva gamissanti sahāyassa no sīhassa santikaṃ gacchāti āha. So taṃ khaṇaññeva tassa santikaṃ gantvā kiṃ avelāya āgatosīti vutte ādito paṭṭhāya taṃ pavuttiṃ ārocetvā ekādasamaṃ gāthamāha

pasū manussā migaviriyaseṭṭha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาอุกกุสชาดก”