na vāyame attajanassa guttiyāti.

Tattha taṃ disatanti taṃ disānaṃ samuhaṃ taṃ tava paccatthikagaṇanti Attho. Pahūti amitte hantuṃ samattho. Sampajānoti mittassa bhayuppattiṃ jānanto. Attajanassāti attasamassa aṅgasamassa janassa mittassāti attho.

Evañca pana vatvā gaccha tvaṃ putte samassāsehīti taṃ uyyojetvā maṇivaṇṇaṃ udakaṃ maddamāno pāyāsi. Milācā taṃ āgacchantaṃ disvā kururena tāva amhākaṃ ukkā vijjhāpitā kacchapenamhākaṃ nivatthapilotikānaṃ assāmikā katā idānipi sīho no jīvitakkhayameva pāpessatīti maraṇabhayatajjitā yena vā tena vā palāyiṃsu. Sīho tassa mūlaṃ āgantvā rukkhamūle na kiñci addasa. Atha naṃ kururo ca kacchapo ca seno ca upasaṅkamitvā vandiṃsu. So tesaṃ mittānisaṃsaṃ kathetvā ito paṭṭhāya mittadhammaṃ abhinditvā appamattā hothāti ovaditvā pakkāmi. Tepi sakaṭṭhānāni gatā. Senasakuṇikā attano puttaṃ oloketvā mitte nissāya amhehi dārakā laddhāti sukhanisinnasamaye senena saddhiṃ sallapantī mittadhammapakāsanānāma cha gāthā abhāsi

mittaṃ kayirātha suhadayañca

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาอุกกุสชาดก”