asaṅkiyomhi gāmamhi araññe natthi me bhayaṃ

ujumaggaṃ samāruḷho mettāya karuṇāya cāti.

Tattha asaṅkiyomhi gāmamhīti saṅkāya niyutto patiṭṭhitoti saṅkiyo na saṅkiyo asaṅkiyo ahaṃ gāme vasantopi saṅkāya appatiṭṭhitattā asaṅkiyo nibbhayo nirāsaṅkoti dīpeti. Araññeti Gāmagāmūpacāravinimuttaṭṭhāne. Ujumaggaṃ samāruḷho mettāya karuṇāya cāti ahaṃ tikacatukkajjhānikāhi mettākaruṇāhi kāyavaṅkādivirahitaṃ ujuṃ brahmalokagāmimaggaṃ āruḷhoti vadati. Athavā. Parisuddhasīlatāya kāyavacīmanovaṅkavirahitaṃ ujuṃ devalokamaggaṃ āruḷhomhīti dassetvā tato uttariṃ mettāya karuṇāya ca patiṭṭhitattā ujuṃ brahmalokamaggaṃ āruḷhomhīti dasseti. Aparihīnajjhānassa hi ekantena brahmalokaparāyanattā mettākaruṇādayo ujumaggā nāma.

Evaṃ bodhisatto imāya gāthāya dhammaṃ desetvā tuṭṭhacittehi tehi manussehi sakkato pūjito yāvajīvaṃ cattāro brahmavihāre bhāvetvā brahmaloke nibbatti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๕๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อสังกิยชาดก”