Satthā imaṃ atītaṃ āharitvā na bhikkhave thullanandā idāneva mahicchā pubbepi mahicchāyeva mahicchatāya ca pana suvaṇṇamhā parihīnā idāni attano mahicchatāyaeva lasuṇamhāpi parihāyissati tasmā ito paṭṭhāya lasuṇaṃ khādituṃ na labhissati yathā ca thullanandā evaṃ taṃ nissāya sesabhikkhuniyopi tasmā bahuṃ labhitvāpi pamāṇameva jānitabbaṃ appaṃ labhitvā pana yathāladdheneva santoso kātabbo uttariṃ na paṭṭhetabbanti vatvā imaṃ gāthamāha

yaṃ laddhaṃ tena tuṭṭhabbaṃ atilobho hi pāpako

haṃsarājaṃ gahetvāna suvaṇṇā parihāyatīti.

Tattha tuṭṭhabbanti tusitabbaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. สุวรรณหังสชาดก”