Tatrāyaṃ saṅkhepattho bho brāhmaṇa makkaṭo kataguṇajānanako ācārasampanno sīlavā atthīti kahaṃ tayā suto vā diṭṭho vā, idāni kho ahantaṃ ohaccaṃ vaccaṃ te sīse katvā pakkamissāmi. Amhākaṃ hi makkaṭānaṃ nāma esā dhammatā ayaṃ jātisabhāvo yadidaṃ upakārakassa sīse vaccaṃ kātabbanti.

Taṃ sutvā bodhisatto uṭṭhāya gantuṃ ārabhi. Makkaṭo taṃ khaṇaññeva uppatitvā sākhāya nisīditvā olambakaṃ otārento viya tassa sīse vaccaṃ pātetvā viravanto vanasaṇḍaṃ pāvisi. Bodhisatto nhātvā agamāsi.

Satthā na bhikkhave idāneva devadatto, pubbepi mayā kataguṇaṃ na jānāti yevāti imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā jātakaṃ samodhānesi. Tadā makkaṭo devadatto ahosi, brāhmaṇo pana ahamevāti.

Dubbhiyamakkaṭajātakaṃ catutthaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทุพภิยมักกฏชาดก”