๒. ติลมุฏฐิชาดก (๒๕๒)

ว่าด้วยการผูกโกรธเพราะเมล็ดงาเพียงกำมือเดียว

(พรหมทัตตกุมารทรงผูกโกรธอาจารย์ไม่หาย จึงตรัสกับอาจารย์ว่า)

[๔] การที่ท่านอาจารย์จับแขนข้าพเจ้าแล้วเฆี่ยนข้าพเจ้าด้วยไม้เรียว