๒. ติลมุฏฐิชาดก

๒. ติลมุฏฐิชาดก (๒๕๒)

ว่าด้วยการผูกโกรธเพราะเมล็ดงาเพียงกำมือเดียว

(พรหมทัตตกุมารทรงผูกโกรธอาจารย์ไม่หาย จึงตรัสกับอาจารย์ว่า)

การที่ท่านอาจารย์จับแขนข้าพเจ้าแล้วเฆี่ยนข้าพเจ้าด้วยไม้เรียว

เพราะงากำมือเดียวนั้นยังฝังใจข้าพเจ้าอยู่จนทุกวันนี้

ท่านพราหมณ์ ชะรอยท่านจะไม่ใยดีในชีวิตของตนละซิ

จึงมาที่นี้ เพราะท่านเคยจับแขนข้าพเจ้าเฆี่ยนถึง ๓ ครั้ง

(อาจารย์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวกราบทูลว่า)

อารยชนบางคนย่อมกีดกันคนกระทำความชั่วด้วยอาชญา

การกระทำนั้นเป็นการสอนหาใช่เป็นเวรไม่

บัณฑิตทั้งหลายรู้เหตุนั้นอย่างนี้

ติลมุฏฐิชาดกที่ ๒ จบ