พากันละทิ้งบินหนีไป ไยเล่ายังเหลือเจ้าอยู่แต่ตัวเดียว

[๑๓๕] ท่านสุมุขะผู้ประเสริฐโผบินไปเถอะ

เพราะความเป็นสหายไม่มีในผู้ติดบ่วงหรอก

ท่านอย่าทำความเพียรเพื่อความไม่มีทุกข์ให้เสื่อมเสียไปเลย