[๒๐๓] พ่อพราน พอดวงอาทิตย์ขึ้นในตอนเช้าตรู่ แม่น้ำแห้ง

เราทั้ง ๒ จึงข้ามไปได้ สวมกอดกันและกัน

ทั้งร้องไห้ ทั้งร่าเริงยินดี

[๒๐๔] พ่อพราน ๖๙๗ ปี เมื่อก่อน

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๐๕

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ภัลลาติยชาดก”