[๒๓๗] อนุชานั้นประเสริฐกว่านายขมังธนูทั้งหลาย

กล้าหาญ และมีปัญญาเฉียบแหลม ยังเป็นเด็ก

แต่ดูหมิ่นโยมว่า พระราชาพระองค์นี้ทรงเป็นสุขเพราะเรา

[๒๓๘] พระแม่เจ้า เขาไม่มาแม้สู่ที่บำรุงของโยมเหมือนก่อน