๑๐. มณิชาดก

[๙๖๓] จิรสฺสํ วต ปสฺสามิ สหายํ มณิธารินํ สุกตา ๕ มสฺสุกุตฺติยา โสภเต วต เม สขา ฯ

[๙๖๔] ปรูฬฺหกจฺฉนขโลโม อหํ กมฺเม สุพฺยาวโฏ จิรสฺสํ นหาปิตํ ลทฺธา โลมนฺตมชฺชหารยิ ๖ ฯ

[๙๖๕] ยํ นุ โลมํ อหาเรสิ ทุลฺลภํ ลทฺธกปฺปกํ อถ กิญฺจิ หิ เต สมฺม กณฺเฐ กึนิกิลายติ ๗ ฯ

[๙๖๖] มนุสฺสสุขุมาลานํ มณิ กณฺเฐสุ ลมฺพติ #๑ ม. อทูรคมเนน จ ฯ ๒ ม. อปฺปจินฺตสุขสฺส จ ฯ ๓ ม. สุสงฺคหิตมานสฺส ฯ #๔ สี. ยุ. กากชาตกํ ฯ ม. ปาราวตชาตกํ ฯ ๕ สี. ยุ. สุกตาย ฯ #๖ ม. โลมํ ตํ อชฺช หารยึ ฯ ๗ สี. ม. อถ กิญฺจรหิ เต สมฺม กณฺเฐ กิณิกิณายติ ฯ เตสาหํ อนุสิกฺขามิ มา ตฺวํ มญฺญิ ทวา กตํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มณิชาดก