๓. ชวนหังสชาดก

[๑๗๕๑] อิเธว หํส นิปต ปิยํ เม ตว ทสฺสนํ อิสฺสโรสิ อนุปฺปตฺโต ยํ อิธตฺถิ ปเวทย ฯ

[๑๗๕๒] สวเนน เอกสฺส ปิยา ภวนฺติ ทิสฺวา ปเนกสฺส วิเนติ ๕ ฉนฺโท ทิสฺวา จ สุตฺวา จ ปิยา ภวนฺติ กจฺจิ นุ โข เม ปิยสิ ทสฺสเนน ฯ

[๑๗๕๓] สวเนน ปิโย เมสิ ภิยฺโย จาคมฺม ทสฺสนํ เอวํ ปิยทสฺสโน สมาโน ๖ วส หํส มม สนฺติเก ๗ ฯ

[๑๗๕๔] วเสยฺยาม ตวาคาเร นิจฺจํ สกฺกตปูชิตา มตฺโต จ เอกทา มชฺชํ ๘ หํสราชํ ปจนฺตุ เม ฯ #๑ ม. มนุสฺสานํ ฯ ๒ ม. วิวทถ ฯ ๓ ม. สามคฺคิเมว ๔ ม. สามคฺคิรโต ฯ #๕ ม. วิเยติ ฯ ยุ. วิเหติ ฯ ๖ ม. เม ฯ ๗ ม - มมนฺติเก ฯ ๘ ม. วชฺเช ฯ #สี. ยุ. วชฺชา ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชวนหังสชาดก