๑๒. ปัญจปัณฑิตชาดก

[๒๒๒๘] ปญฺจ ปณฺฑิตา สมาคตา ปโญฺห ๑ เม ปฏิภาติ ตํ สุณาถ นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา กสฺเสวาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ

[๒๒๒๙] ตฺวํ อาวีกโรหิ ภูมิปาล ภตฺตา ภารสโห ตุวํ วเทตํ ตว ฉนฺทรุจีนิ สมฺมสิตฺวา อถ วกฺขนฺติ ชนินฺท ปญฺจ ธีรา ฯ

[๒๒๓๐] ยา สีลวตีว อนญฺญเถยฺยา ๒ ภตฺตุ ฉนฺทวสานุคา ปิยา มนาปา นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา ภริยายาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ

[๒๒๓๑] โย กิจฺฉคตสฺส อาตุรสฺส สรณํ โหติ คติ ปรายนญฺจ นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา สขิโน วาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ #๑ ม. ปญฺหา ฯ ๒ สี. ยุ. อนญฺญเธยฺยา ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. ปัญจปัณฑิตชาดก