๓. ชัยทิศชาดก

[๒๒๙๖] จิรสฺสํ วต เม อุทปาทิ อชฺช ภกฺโข มหา สตฺตมิภตฺตกาเล กุโตสิ โก วาสิ ตทิงฺฆ พฺรูหิ อาจิกฺข ชาตึ วิทิโต ยถาสิ ฯ

[๒๒๙๗] ปญฺจาลราชา มิควํ ปวิฏฺโฐ ชยทฺทิโส นาม ยทิ สุโต เต จรามิ กจฺฉานิ วนานิ จาหํ ปสทํ อิมํ ขาท มมชฺช มุญฺจ ฯ

[๒๒๙๘] เสเนว ตฺวํ ปณสิ สยฺหมาโน ๑ มเมส ภกฺโข ปสโท ยํ วเทสิ ตํ ขาทิยาน ปสทํ ชิฆญฺญํ ขาทิสฺสํ ปจฺฉา น วิลาปกาโล ฯ

[๒๒๙๙] น จตฺถิ โมกฺโข มม นิกฺกเยน ๒ คนฺตฺวาน ปจฺจาคมนาย ปเญฺห #๑ สี. ม. สสฺสมาโน ฯ ๒ สี. วิกฺกเยน ฯ ตํ สงฺครํ พฺราหฺมณสปฺปทาย สจฺจานุรกฺขี ปุนราวชิสฺสํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชัยทิศชาดก