[๓๓๖] สตฺตตนฺตึ สุมธุรํ รามเณยฺยํ อวาจยึ โส มํ รงฺคมฺหิ อเวฺหติ สรณํ เม โหหิ โกสิย ฯ

[๓๓๗] อหํ ตํ สรณํ สมฺม อหมาจริยปูชโก น ตํ ชยิสฺสติ สิสฺโส สิสฺสมาจริย เชสฺสสีติ ฯ คุตฺติลชาตกํ ตติยํ ฯ ___________ ๔ วิคติจฺฉชาตกํ