[๑๓๐๕] ปิยํ โข อาฬิ เม โหตุ ปุณฺณปตฺตํ ททาหิ เม #๑ ม. น หตฺถิ ฯ ๒ ยุ. เอตฺถปฺปมตฺโต ฯ ๓ ม. โย ฯ ปติ สญฺชีวิโต มยฺหํ เอยฺยาสิ ปิยปุจฺฉิตา ๑ ฯ

[๑๓๐๖] ปิยํ โข อาฬิ เต โหตุ ปุณฺณปตฺตํ ททามิ เต มหตา ปริวาเรน เอสฺสํ กยิราหิ โภชนํ ฯ

[๑๓๐๗] กีทิโส ตุยฺหํ ปริวาโร เยสํ กาหามิ โภชนํ กึนามกา จ เต สพฺเพ เต ๒ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิตา ฯ

[๑๓๐๘] มาลิโย จตุรกฺโข จ ปิงฺคิโย อถ ชมฺพุโก เอทิโส มยฺหํ ปริวาโร เตสํ กยิราหิ โภชนํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ปูติมังสชาดก