[๒๐๗๘] ปหุตํ ๒ เม ธนํ สกฺก พลํ โกโส จนปฺปโก อนฺธสฺส เม สโตทานิ มรณญฺเญว รุจฺจติ ฯ #๑-๑ อยํ คาถา สี. โปตฺถเกเจว อฏฺฐกถาโปตฺถเก จ ทิสฺสติ ฯ ม. อยมฺปน คาถา นตฺถิ ฯ #๒ ม. ปหูตํ ฯ

[๒๐๗๙] ยานิ สจฺจานิ ทิปทินฺท ตานิ ภาสสฺสุ ขตฺติย สจฺจํ เต ภณมานสฺส ปุน จกฺขุ ภวิสฺสติ ฯ

[๒๐๘๐] เย มํ ยาจิตุมายนฺติ นานาโคตฺตา วนิพฺพกา โยปิ มํ ยาจเต ตตฺถ โสปิ เม มนโส ปิโย เอเตน สจฺจวชฺเชน จกฺขุ เม อุปปชฺชถ ฯ

[๒๐๘๑] ยํ มํ โส ยาจิตุํ อาคา เทหิ จกฺขุนฺติ พฺราหฺมโณ ตสฺส จกฺขูนิ ปาทาสึ พฺราหฺมณสฺส วนิพฺพโต ๑ ฯ ภิยฺโย มํ อาวิสิ ปีติ โสมนสฺสญฺจนปฺปกํ เอเตน สจฺจวชฺเชน ทุติยํ เม อุปปชฺชถ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สีวิราชชาดก