[๒๒๓๖] กึ ตฺวํ วิมโนสิ ราชเสฏฺฐ ทิปทินฺท ๕ วจนํ สุโณม เต ตํ กึ จินฺตยมาโน ทุมฺมโนสิ น หิ เทว อปราโธ อตฺถิ มยฺหํ ฯ #๑ ม. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๒ ม. โย ฯ ๓ สี. ยุ. โย ตํ ฯ ๔ ม. นิปฺผนฺโนว ฯ #๕ ม. ทฺวิปทชนินุท ฯ

[๒๒๓๗] ปเญฺห วชฺโฌ มโหสโธ อาณตฺโต เม วธาย ภูริปญฺโญ ตํ จินฺตยมาโน ทุมฺมโนสฺมิ น หิ เทวิ อปราโธ อตฺถิ ตุยฺหํ ฯ

[๒๒๓๘] อภิโทสคโตทานิ เอหิสิ กึ สุตฺวา กึ สงฺกเต ๑ มโน เต โก เต กิมโวจ ภูริปญฺญ อิงฺเฆตํ วจนํ สุณาม พฺรูหิ เม ตํ ฯ

[๒๒๓๙] ปเญฺห วชฺโฌ มโหสโธ ยทิ เต มนฺตยิตํ ชนินฺท โทสํ ภริยาย รโหคโต อสํสิ คุยฺหํ ปาตุกตํ สุตํ มเมตํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. ปัญจปัณฑิตชาดก