[๒๓๐๔] กึ กมฺม กุพฺพํ ตว เทว ปาเท ๒ นาราธยึ ตํ ตทิจฺฉามิ โสตุํ ยมชฺช รชฺชมฺหิ อุทสฺสเย ตุวํ รชฺชํปิ นิจฺเฉยฺย ๓ ตยา วินาหํ ฯ

[๒๓๐๕] น กมฺมุนา วา วจสา จ ๔ ตาต อปราธิโตหํ ตุวิยํ สรามิ สทฺธิญฺจ ๕ กตฺวา ปุริสาทเกน สจฺจานุรกฺขี ปุนหํ คมิสฺสํ ฯ

[๒๓๐๖] อหํ คมิสฺสามิ อิเธว โหหิ นตฺถิ ตโต ชีวโต วิปฺปโมกฺโข สเจ ตุวํ คจฺฉสิเยว ราช อหํปิ คจฺฉามิ อุโภ น โหม ฯ

[๒๓๐๗] อทฺธา หิ ตาต สตาเนส ธมฺโม มรณา จ เม ทุกฺขตรํ ตทสฺส กมฺมาสปาโท ตํ ยทา ปจิตฺวา ปสยฺห ขาเท ภิทารุกฺขมูเล ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชัยทิศชาดก