๒. ทุมเมธชาดก

[๑๒๒] ผู้มีปัญญาทรามได้ยศแล้ว ย่อมประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตน ย่อมปฏิบัติเพื่อความเบียดเบียนตนและคนอื่น ฯ จบ ทุมเมธชาดกที่ ๒. ๓. นังคลีสชาดก คนพาลกล่าวคำที่ไม่ควรกล่าว

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ทุมเมธชาดก