๑๐. มหาเวสสันตรชาดก
Mahānipātavaṇṇanā
vessantarajātakaṃ
phussatī varavaṇṇābheti idaṃ satthā kapilavatthusmiṃ upanissāya nigrodhāme viharanto pokkharavassaṃ ārabbha kathesi.
Yadā hi satthā pavattitapavaradhammacakko anukkamena rājagahaṃ gantvā tattha hemantaṃ vītināmetvā udāyittherena magguddesakena vīsatisahassakhīṇāsavaparivuto paṭhamagamanena yāva kapilavatthuṃ agamāsi. Tadā sakyarājāno mayaṃ imaṃ siddhatthakumāraṃ amhākaṃ ñātiseṭṭhaṃ passissāmāti sannipatitvā bhagavato vasanaṭṭhānaṃ vimaṃsamānā nigrodhasakkassārāmo rammaṇīyoti sallakkhetvā tattha sabbaṃ paṭijagganavidhiṃ katvā gandhapupphacuṇṇādihatthā paccuggamanaṃ karontā sabbālaṅkārapaṭimaṇḍite daharadahare nāgaradārake ca nāgaradārikāyo ca paṭhamaṃ pahiṇiṃsu. Tato rājakumāre ca rājakumārikāyo ca tesaṃ antarā sāmaṃ gandhapupphacuṇṇādīhi satthāraṃ pūjayamānā bhagavantaṃ gahetvā nigrodhārāmameva agamaṃsu. Tattha bhagavā vīsatisahassakhīṇṇāsavaparivuto paññattapavarabuddhāsane nisīdi. Tadā sākiyā mānajātikā manathaddhā te ayaṃ siddhatthakumāro amhehi daharataro amhākaṃ kaniṭṭho bhāgineyyo putto nattāti cintetvā te daharadahare rājakumāre āhaṃsu tumhe bhagavantaṃ vandatha mayaṃ tumhākaṃ piṭṭhito nisīdissāmāti. Tesu evaṃ bhagavantaṃ avanditvā nisinnesu bhagavā tesaṃ Ajjhāsayaṃ ñatvā na maṃ ñātayo vandanti handāhaṃ te vandāpessāmīti abhiññāpādakaṃ catutthajjhānaṃ samāpajjitvā tato paṭṭhāya ākāsaṃ abbhuggantvā tesaṃ ñātīnaṃ sīse pādapaṅsuṃ okīriyamāno viya gaṇḍāmbarukkhamūle yamakapāṭihāriyasadisaṃ pāṭihāriyaṃ akāsi. Tadā suddhodanamahārājā taṃ acchariyaṃ disvā āha bhante tumhākaṃ jātadivase isissa kāḷadevalassa jaṭilassa vandanatthaṃ upanītānaṃ vo pāde parivattetvā brāhmaṇassa matthake ṭhite disvā ahaṃ tumhākaṃ vandiṃ ayaṃ me paṭhamavandanā vappamaṅgaladivase jambūchāyāya sirisayane nipannānaṃ vo jambūchāyāya aparivattanaṃ disvā ahaṃ tumhākaṃ pāde vandiṃ ayaṃ me dutiyavandanā idāni imaṃ adiṭṭhapubbaṃ pāṭihāriyaṃ disvāpi ahaṃ tumhākaṃ pāde vandāmi ayaṃ me tatiyavandanāti. Tasmiṃ raññā pana vandite avanditvā ṭhātuṃ samattho nāma ekasākiyopi nāhosi. Sabbepi te vandiṃsuyeva. Iti bhagavā ñātayo vandāpetvā ākāsato otaritvā paññattapavarabuddhāsane nisīdi. Nisinne pana bhagavati sikkhappatto ñātasamāgamo ahosi. Sabbepi ekaggacittā hutvā nisīdiṃsu. Tato mahāmegho uṭṭhahitvā pokkharavassaṃ vassi. Tāmbavaṇṇaṃ udakaṃ heṭṭhā viravantaṃ gacchati. Ye temitukāmāva te tementi atemitukāmassa sarīre ekabindhumattamapi na patati. Taṃ disvā sabbe te acchariyabbhūtajātā ahesuṃ. Aho acchariyaṃ aho abbhūtaṃ aho buddhānaṃ ānubhāvo yesaṃ ñātīnaṃ samāgame mahāmegho evarūpaṃ pokkharavassaṃ vassīti kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ. Taṃ Sutvā satthā kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva sabbepi bodhisattakāle mama ñātisamāgame evarūpo mahāmegho pokkharavassaṃ vassiyevāti vatvā tuṇhī ahosi tehi yācito atītaṃ āhari.