manoharannāma mahānubhāvaṃ

ājaññamāruyha anomavaṇṇo

pakkāmi vehāyasamantalikkheti.

Tattha dhanāharanti manasā abhipaṭṭhitassa dhanassa āharaṇasamatthaṃ. Daddalhamānanti jajjalamānaṃ. Yasasāti mahāparivāramaṇigaṇena. Obhāsatīti taṃ maṇiratanaṃ ākāse vijjuriva obhāsati. Tamaggahīti taṃ maṇiratanaṃ aggahi. Manoharannāmāti manasā cintitaṃ āharituṃ sakkotīti evaṃ laddhanāmaṃ. Taṃ maṇiratanaṃ kumbhiro nāma yakkho kumbhaṇḍasatasahassaparivāro rakkhati. So pana tena kujjhitvā olokitamatteyeva bhītatasito palāyitvā cakkavāḷapabbataṃ patvā kampamāno Olokento aṭṭhāsi. Iti so naṃ palāpetvā puṇṇako maṇiratanaṃ aggahi. So taṃ gahetvā ākāsena gacchanto taṃ nagaraṃ patto.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๒๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”