So rañño kathaṃ sutvā mahārāja kiṃ nāmetaṃ vadetha eko asso assasahassānaṃ lakkhaṃ hoti eko maṇi maṇisahassānaṃ lakkhaṃ hoti na hi sabbe assā ekasadisā imassa tāva javaṃ passathāti vatvā assaṃ abhiruhitvā pākāramatthakena pesesi. Sattayojanikaṃ nagaraṃ assehi gīvāya gīvaṃ paharantehi parikkhittaṃ viya ahosi. Athānukkamena asso na paññāyi. Yakkhopi na paññāyi. Udare baddharattapaṭova ekaparikkhittaṃ viya ahosi. So assato oruyha diṭṭho te mahārāja assassa vegoti vatvā āma diṭṭhoti vutte idāni puna mahārāja passāhīti vatvā assaṃ antonagaruyyāne pokkharaṇiyaṃ udakapiṭṭhe pesesi. Asso khuraggāni atementova pakkhandhi. Atha naṃ padumapattesu vicarāpetvā pāṇiṃ paharitvā hatthaṃ pasārasei. Asso āgantvā pāṇitale patiṭṭhāsi. Tato vaṭṭatve evarūpaṃ assaratanaṃ narindāti vatvā vaṭṭati māṇavāti vutte mahārāja assaratanaṃ tāva tiṭṭhatu maṇiratanassānubhāvaṃ passathāti vatvā tassānubhāvaṃ pakāsento gāthamāha

idañca me maṇiratanaṃ passa tvaṃ dīpaduttama

itthīnaṃ viggahā cettha purisānañca viggahā

migānaṃ viggahā cettha sakuṇānañca viggahā

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๒๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”