vidhuroti saṃkhyā katamosi loketi.

Tattha saccaṃ nu devā vidahū kurūnaṃ dhamme ṭhitaṃ vidhurannāma maccanti kururaṭṭhe vidhūro nāma amacco dhamme ṭhito jīvitahetupi musāvādaṃ na bhāsatīti evaṃ devā vidahu vidahanti pakāsenti. Evaṃ vidahamānā te devā saccannu vidahanti udāhu abhūtavādāyeva te ti. Vidhuroti saṃkhyā katamosi loketi yā esā tava vidhuroti loke saṃkhyā paññatti so tvaṃ katamosi pakāsehi kiṃ rañño dāso nīcatarajātiko udāhu samo vā uttaritaro vā rañño ñātīti idaṃ tāva me ācikkha dāsosi rañño atha vā ñātīti.

Atha mahāsatto ayaṃ maṃ evaṃ pucchati ahaṃ kho panetaṃ rañño Ñātīti uttaritarotipi rañño na kiñci homītipi saññāpetuṃ sakkomi imasmiṃ loke pana saccasamo avassayo nāma natthi saccameva kathetuṃ vaṭṭatīti cintetvā māṇava nevāhaṃ rañño ñāti na uttaritaro catunnaṃ pana dāsānaṃ aññataroti dassetuṃ gāthadvayamāha

āmāyadāsāpi bhavanti heke

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๓๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”