Sīlesu asamāhitanti evarūpaṃ dussīlaṃ anācāraṃ kismiñci ādhipaccaṭṭhānena ṭhapeyyāti attho. Anaṅgavā hi te bālāti aṅgametaṃ manussānaṃ bhātāti loke pavuccati. Kiñcāpi jeṭṭhakaniṭṭhabhātaro aṅgasamānattā aṅgāti vuttā ime pana dussīlā tasmā aṅgasamā na honti yathā pana susāne chaḍḍitā petā matā tatheva te tasmā tādisā ādhipaccaṭṭhānena ṭhapetabbā. Kuṭumbaṃ hi te vināsenti vinaṭṭhakuṭumbassa ca daliddassa ca rājavasati nāma na sampajjati. Āsīnānanti āgantvā nisinnānaṃ. Matānaṃ matakabhattaṃ viya dento ghāsacchādanamattaṃ dāpeyya. Uṭṭhānasampanneti uṭṭhānaviriyena samannāgate.

Sīlavā ca alobho ca anuvatto cassa rājino

āvīraho hito tassa sa rājavasatiṃ vase

chandaññū rājino cassa cittattho cassa rājino

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๓๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”