kāyena vācā manasā yena gaccheyya duggatinti.

Tattha sohaṃ kissānubhāyissanti idaṃ mahāsatto asambhītova gaṇhāhīti vutto evamāha.

Evaṃ mahāsatto sīhanādaṃ naditvā asambhīto kesarasīhoviya nibbhayo hutvā ayaṃ me sāṭako mama aruciyā mā muñcatūti adhiṭṭhā napāramiṃ purecārikaṃ katvā daḷhaṃ nivāsetvā assassa vāladhiṃ viyūhitvā ubhohi hatthehi daḷhaṃ vāladhiṃ gahetvā dvīhi pādehi assassa ūrūsu paliveṭhetvā māṇava gahito me assavāladhi yathāruciṃ yāhīti āha. Tasmiṃ khaṇe puṇṇako manomayasindhavassa saññamadāsi. So paṇḍitaṃ ādāya ākāse pakkhandi.

Tamatthaṃ pakāsento satthā āha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๔๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”