bāhā paggayha pakkanduṃ paṇḍito so kahiṃ gato

samāgatā jānapadā negamā ca samāgatā

bāhā paggayha pakkanduṃ paṇḍito so kuhiṃ gatoti.

Mahāsattaṃ gahetvā ākāsena gacchantaṃ disvā ca sutvā ca evampi kanditvā te sabbepi sakalanagaravāsīhi saddhiṃ kandantā rājadvāraṃ Agamaṃsu. Rājā mahantaṃ paridevanasaddaṃ sutvā sīhapañjaraṃ vivaritvā kasmā paridevathāti pucchi. Athassa te deva so kira māṇavo na brāhmaṇo yakkho brāhmaṇarūpena āgantvā paṇḍitaṃ ādāya gato tena vinā amhākaṃ jīvitaṃ natthi sace ito sattame divase paṇḍito nāgamissati mayaṃ sakaṭasatehi sakaṭasahassehi dārūni saṃkaḍḍhitvā sabbe aggiṃ pavisissāmāti imamatthaṃ ārocentā imaṃ gāthamāhaṃsu.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๔๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”