idheva taṃ narake pātayitvā

hantavāna taṃ hadayaṃ ānayissanti.

Tattha dhītukāmoti dhītaraṃ kāmemi patthemi dhītu atthāya vicarāmi. Ñātibhatohamasmīti tassā ñātibhatiko nāma ahaṃ. Tanti taṃ nāgakaññaṃ. Yācamānanti yācantaṃ maṃ. Yathā manti yasmā maṃ. Sukāmanītanti suṭṭhu ekaṃsena kāmena nītoti sukāmanītaṃ amaññiṃsu jāniṃsu tasmā mama sassuro dajjemu kho tetiādimāha. Tattha dajjemūti dadeyyāma. Sutanunti sundarasarīraṃ. Idha māharesīti idha āhareyyāsi.

Tassa taṃ kathaṃ sutvā mahāsatto cintesi vimalāya mama hadayena kiccaṃ natthi varuṇena dhammakathaṃ sutvā maṇinā maṃ pūjetvā tattha gatena nāgarājena mama dhammakathikabhāvo vaṇṇito bhavissati tato vimalāya mama dhammakathāya dohaḷo uppanno bhavissati varuṇena duggahitaṃ gahetvā puṇṇako āṇatto bhavissati svāyaṃ attanā duggahitena maṃ māretuṃ evarūpaṃ dukkhaṃ pāpesi mama paṇḍitabhāvo ṭhānuppattikāraṇavindanasamatthatā imasmiṃ maṃ mārente kiṃ karissati handāhaṃ naṃ māṇavaṃ saññāpessāmīti māṇava ahaṃ sādhunaradhammaṃ nāma jānāmi yāvāhaṃ na marāmi tāva maṃ pabbatamuddhani nisīdāpetvā sādhunaradhammaṃ suṇa pacchā yaṃ icchasi taṃ kareyyāsīti vatvā sādhunaradhammaṃ vaṇṇento jīvitaṃ āharāpeyyanti. So adhosiro olambantova gāthamāha

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๔๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วิธุรชาดก”