Tāsaṃ attho yo puriso nāgayakkhādīnaṃ balikammaṃ karissāmīti samuddasoṇḍipokkharaṇiādīsu yaṃ kiñci saraṃ upagantvā juhati tattha balikammaṃ karoti tathā bahukāya nadiyā gayāya pokkharaṇiyā doṇanāmake ca timbarunāmake ca titthe sīghasote mahanteva vārivahe. Atra cassāti yadi atrāpi etesu sarādīsu assa purisassa hutañceva samīhitañca hoti saphalaṃ sukhudrayaṃ sampajjati. Atithismiṃ yo nisinnasmiṃ neko bhuñjati bhojananti ettha vattabbameva natthi. Tena taṃ vadāmi kosiya dānāni ceva dehi sayaṃ bhuñja ca ariyānaṃ dānābhiratānaṃ buddhādīnaṃ maggaṃ abhiruha na hi ekāsī ekova bhuñjamāno sukhaṃ nāma na labhatīti.

So tassa vacanaṃ sutvā pabbatakūṭena ottharanto viya kicchena kasirena tenahi nisīda thokaṃ labhissasīti āha. Mātali gantvā Suriyassa santike nisīdi. Tato pañcasikho teneva nayena upasaṅkamitvā tatheva kathaṃ pavattetvā tassa vārentassa vārentasseva gāthādvayamāha

balisaṃ hi so nigilati dīghasuttaṃ sabandhanaṃ

atithismiṃ yo nisinnasmiṃ eko bhuñjati bhojanaṃ.

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๕๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สุธาโภชนชาดก”