(โจรโปริสาทจับพระเจ้าสุตโสมโพธิสัตว์ได้แล้ว จึงทูลถามว่า)

[๓๙๘] ชนเหล่าใดมีความรู้ มีปัญญา เป็นพหูสูต

คิดเหตุการณ์ได้มาก ชนเหล่านั้นย่อมไม่ร้องไห้

การที่เหล่าบัณฑิตเป็นผู้บรรเทาความโศกได้