[๒๒๑๘] นี่อย่างไร พระองค์จึงทรงนิ่งเฉยอยู่

แม้เมื่อคืนใจหม่อมฉันก็เหมือนฝันไป แม้ฝูงนกก็มิได้ส่งเสียงร้อง

ทารกทั้งหลายของหม่อมฉันคงจะตายแน่

[๒๒๑๙] ข้าแต่พระลูกเจ้า เหล่าเนื้อร้ายในป่าอันเงียบสงัด