[๒๒๙๗] ข้าแต่ท้าวสักกะ ขอให้บุตรของหม่อมฉันผู้พลัดพรากไปนั้น

พึงมีอายุยืนนาน จงครอบครองแผ่นดินโดยธรรมเถิด

นี้เป็นพรประการที่ ๕

[๒๒๙๘] ต่อจากนั้น เมื่อราตรีสว่างแล้ว ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว