[๒๓๘๑] ข้าแต่สมมติเทพ พวกหม่อมฉันเป็นอยู่ตามมีตามได้

หม่อมฉันทั้งหลายเป็นอยู่อย่างฝืดเคือง

ชีวิตเป็นอยู่ได้ด้วยการเที่ยวแสวงหา

[๒๓๘๒] ข้าแต่มหาราช นายสารถีทรมานม้าให้หมดฤทธิ์ฉันใด