[๑๑๗] น วาหเมตนฺติ คาถาย สงฺเขปตฺโถ:- ยํ เต มิถุ เทฺว ๓- ชนา อญฺญมญฺญํ "พาโล"ติ อาหุ, อหํ เอตํ ตถิยนฺติ ตจฺฉนฺติ เนว พฺรูมิ. กึการณา? ยสฺมา สพฺเพว เต สกํ สกํ ทิฏฺฐึ "อิทเมว สจฺจํ โมฆมญฺญนฺ"ติ อกํสุ, เตน จ การเณน ปรํ "พาโล"ติ ทหนฺติ. เอตฺถ จ ตจฺฉํ ตเถวนฺติ ๔- เทฺวปิ ปาฐา.

ตจฺฉนฺติ อตุจฺฉํ. ตถนฺติ อวิปรีตํ. ภูตนฺติ สนฺตํ. ยาถาวนฺติ สํวิชฺชมานํ. อวิปรีตนฺติ น วิสงฺเกตํ.

[๑๑๘] ยมาหูติ ปุจฺฉาคาถาย "ยํ ทิฏฺฐิสจฺจํ ตถิยนฺ"ติ เอเก อาหุ.

[๑๑๙] เอกํ หิ สจฺจนฺติ วิสฺสชฺชนคาถาย เอกํ สจฺจํ นิโรโธ มคฺโค วา. ยสฺมึ ปชา โน วิวเท ปชานนฺติ ยสฺมึ สจฺเจ ปชานนฺโต ปชา โน วิวเทยฺยุํ. สยํ ถุนนฺตีติ อตฺตนา วทนฺติ.