[๑๒๔] อติสารทิฏฺฐิยาติ คาถายตฺโถ:- โส เอวํ ตาย ลกฺขณาติสารินิยา อติสารทิฏฺฐิยา สมตฺโต ปริปุณฺโณ อุทฺธุมาโต, เตน จ ทิฏฺฐิมาเนน มตฺโต "ปริปุณฺโณ อหํ เกวลี"ติ เอวํ ปริมุณฺณมานี. สยเมว อตฺตานํ มนสา "อหํ ปณฺฑิโต"ติ อภิสิญฺจติ. กึการณา? ทิฏฺฐี หิ สา ตสฺส ตถา สมตฺตาติ

สพฺพา ตา ทิฏฺฐิโย ลกฺขณาติกฺกนฺตาติ ตา สพฺพา ทฺวาสฏฺฐิทิฏฺฐิโย ลกฺขณํ อตีตา อติยนฺตีติ ๑- อติกฺกนฺตา. อโนโมติ อนูโน.

[๑๒๕] ปรสฺส เจติ คาถาย สมฺพนฺโธ อตฺโถ จ:- กิญฺจิ ภิยฺโย? โส ๒- วินิจฺฉเย ฐตฺวา ปหสฺสมาโน "พาโล ปโร อกุสโล"ติ จาห, ตสฺส ปรสฺส เจ หิ วจสา โส เตน วุจฺจมาโน นิหีโน โหติ, ตุโม สหา โหติ นิหีนปญฺโญติ โสปิ เตเนว สห นิหีนปญฺโญ โหติ. โสปิ หิ ตํ "พาโล"ติ วทติ. อถ ตสฺส วจนํ อปฺปมาณํ, โส ปน สยเมว เวทคู จ ธีโร จ โหติ. เอวํ สนฺเต น โกจิ พาโล สมเณสุ อตฺถิ. สพฺเพปิ หิ เต อตฺตโน อิจฺฉาย ปณฺฑิตา.

วาจายาติ กถเนน. วจเนนาติ ภาสิเตน. นินฺทิตการณาติ ครหเหตุนา. ครหิตการณาติ อวญฺญาตเหตุนา. อุปวทิตการณาติ อุปวาทเหตุนา.