สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา

{1164} Dasame. Anāpucchāti anāpucchitvā. Bhikkhunīhi dvikkhattuṃ āpucchitabbaṃ pabbajjakāle ca upasampadakāle ca. Bhikkhūnaṃ pana sakiṃ āpucchitepi vaṭṭati. {1165} Ajānantīti mātādīnaṃ atthibhāvaṃ ajānantī. Sesaṃ uttānameva. Apubbasamuṭṭhānasīsaṃ catussamuṭṭhānaṃ vācato kāyavācato vācācittato kāyavācācittato ca samuṭṭhāti. Kathaṃ. Abbhānakammādīsu kenacideva karaṇīyena khaṇḍasīmāyaṃ nisinnā pakkosatha sikkhamānaṃ idheva naṃ upasampādessāmāti upasampādeti evaṃ vācato ca samuṭṭhāti. Upassayato paṭṭhāya upasampādessāmīti vatvā khaṇḍasīmaṃ gacchantiyā kāyavācato ca samuṭṭhāti. Dvasupi ṭhānesu paṇṇattibhāvaṃ jānitvāva vītikkamaṃ karontiyā vācācittato kāyavācācittato ca samuṭṭhāti. Ananujānāpetvā upasampādanato kiriyākiriyaṃ nosaññāvimokkhaṃ acittakaṃ paṇṇattivajjaṃ kāyakammaṃ vacīkammaṃ ticittaṃ tivedananti.

Dasamaṃ.