สิกขาบทที่ ๑๑ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา

{๑๑๖๗-๑๑๖๘} เอกาทสเม ฯ ปริวาสิยฉนฺททาเนนาติ ปริวาสิเยน ฉนฺททาเนน ฯ ตตฺถ จตุพฺพิธปาริวาสิยํ ปริสปาริวาสิยํ รตฺติปาริวาสิยํ ฉนฺทปาริวาสิยํ อชฺฌาสยปาริวาสิยนฺติ ฯ ปริสปาริวาสิยํ นาม ภิกฺขู เกนจิเทว กรณีเยน สนฺนิปติตา โหนฺติ ฯ อถ เมโฆ วา อุฏฺเฐติ อุสฺสารณา วา กรียติ มนุสฺสา วา อชฺโฌตฺถรนฺตา อาคจฺฉนฺติ ภิกฺขู อโนกาโส มยํ อญฺญตฺถ คจฺฉามาติ ฉนฺทํ อวิสฺสชฺเชตฺวาว อุฏฺฐหนฺติ ฯ อิทํ ปริสปาริวาสิยํ ฯ กิญฺจาปิ ปริสปาริวาสิยํ ฉนฺทสฺส ปน อวิสฏฺฐตฺตา กมฺมํ กาตุํ วฏฺฏติ ฯ ปุน ภิกฺขู อุโปสถาทีนิ กริสฺสามาติ รตฺตึ สนฺนิปติตฺวา ยาว สพฺเพ สนฺนิปตนฺติ ตาว ธมฺมํ สุณิสฺสามาติ เอกํ อชฺเฌสนฺติ ฯ ตสฺมึ ธมฺมกถํ กเถนฺเตเยว อรุโณ อุคฺคจฺฉิ ฯ สเจ จาตุทฺทสิกํ อุโปสถํ กริสฺสามาติ นิสินฺนา ปณฺณรโสติ กาตุํ วฏฺฏติ ฯ สเจ ปณฺณรสิกํ กาตุํ นิสินฺนา ปาฏิปเท อนุโปสโถ อุโปสถํ กาตุํ น วฏฺฏติ ฯ อญฺญํ ปน สงฺฆกิจฺจํ กาตุํ วฏฺฏติ ฯ อิทํ รตฺติปาริวาสิยํ นาม ฯ ปุน ภิกฺขู กิญฺจิเทว อพฺภานาทิสงฺฆกมฺมํ กริสฺสามาติ นิสินฺนา โหนฺติ ฯ ตเตฺรโก นกฺขตฺตปาฐโก ภิกฺขุ เอวํ วเทติ อชฺช นกฺขตฺตํ ทารุณํ มา อิมํ กมฺมํ กโรถาติ ฯ เต ตสฺส วจเนน ฉนฺทํ วิสฺสชฺเชตฺวา ตเถว นิสินฺนา โหนฺติ ฯ อถญฺโญ อาคนฺตฺวา นกฺขตฺตํ ปฏิมาเนนฺตํ อตฺโถ พาลํ อุปจฺจคาติ ๑- วตฺวา กึ นกฺขตฺเตน กโรถาติ วทติ ฯ อิทํ ฉนฺทปาริวาสิยญฺเจว อชฺฌาสยปาริวาสิยญฺจ ฯ เอตสฺมึ ปาริวาสิเย ปุน ฉนฺทปาริสุทฺธึ อนาเนตฺวา กมฺมํ กาตุํ น วฏฺฏติ ฯ วุฏฺฐิตาย

@เชิงอรรถ: ๑. ชา. ขฺ. ๒๗/๑๖. ตทฏฺฐกถา. ๒/๓๕. ปริสายาติ ฉนฺทํ วิสฺสชฺเชตฺวา กาเยน วา ฉนฺทวิสฺสชฺชนมตฺเตเนว วา อุฏฺฐิตาย ฯ {๑๑๖๙} อนาปตฺติ อวุฏฺฐิตาย ปริสายาติ ฉนฺทํ อวิสฺสชฺเชตฺวา อวุฏฺฐิตาย อนาปตฺติ ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ ติสมุฏฺฐานํ กิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ

เอกาทสมํ ฯ