สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา
เล่มที่ ๓ · ข้อ ๑๐๒ · บรรทัด ๑๔๓๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
{๗๓๘} ทุติเย ฯ ทุจฺโจลาติ วิรูปโจลา ชิณฺณโจลาติ อตฺโถ ฯ อปยฺยาหีติ อปิ อยฺยาหิ ฯ {๗๔๐} อาทิสฺส ทินฺนนฺติ สมฺปตฺตา ภาเชนฺตูติ วตฺวาปิ อิทํ คณสฺส อิทํ ตุมฺหากํ ทมฺมีติ วตฺวา วา ทาตุกมฺยตาย ปาทมูเล ฐเปตฺวา วา ทินฺนํปิ อาทิสฺส ทินฺนํ นาม โหติ เอตํ สพฺพํปิ อกาลจีวรํ ฯ อยฺยาย ทมฺมีติ เอวํ ปฏิลทฺธํ ปน ยถาทาเนเยว อุปเนตพฺพํ ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ ติสมุฏฺฐานํ กิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ โลกวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ อกุสลจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ
ทุติยสิกฺขาปทํ ฯ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด