สิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีภรรยาเก่าของมหาอำมาตย์

{815} Chaṭṭhe. Bhattavissagganti bhattakiccaṃ. Pānīyena ca vidhūpanena ca upatiṭṭhitvāti ekena hatthena pānīyathālakaṃ ekena vījaniṃ gahetvā vījamānā samīpe ṭhatvāti attho. Accāvadatīti pubbepi tumhe evaṃ bhuñjatha ahaṃ evaṃ upaṭṭhānaṃ karomīti pabbajitacārittaṃ atikkamitvā gehasitakathaṃ kathetīti attho. {817} Yaṅkiñci pānīyanti suddhaudakaṃ vā hotu takkadadhimadhurasakhīrādīnaṃ vā aññataraṃ. Yākāci vījanīti antamaso cīvarakaṇṇopi. Hatthapāse tiṭṭhati āpatti pācittiyassāti idha ṭhānapaccayāva pācittiyaṃ vuttaṃ. Pahārapaccayā pana khandhake dukkaṭaṃ paññattaṃ. {819} Deti dāpetīti pānīyaṃ vā sūpādiṃ vā imaṃ pivatha iminā bhuñjathāti deti. Tālavaṇṭaṃ iminā vījanto bhuñjāti deti. Aññena vā ubhayaṃpi dāpeti anāpatti. Anupasampannaṃ āṇāpetīti upatiṭṭhāpanatthaṃ sāmaṇeriṃ āṇāpeti anāpatti. Sesaṃ uttānameva. Eḷakalomasamuṭṭhānaṃ kiriyā Nosaññāvimokkhaṃ acittakaṃ paṇṇattivajjaṃ kāyakammaṃ ticittaṃ tivedananti.

Chaṭṭhasikkhāpadaṃ.