สิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา

{669} Tatiye. Dhammenāti bhūtena vatthunā. Vinayenāti codetvā sāretvā. Padabhājanaṃ panassa yena dhammena yena vinayena ukkhitto suukkhitto hotīti imaṃ adhippāyamattaṃ dassetuṃ vuttaṃ. Satthu sāsanenāti ñattisampadāya ceva anussāvanasampadāya ca. Padabhājane panassa jinasāsanena buddhasāsanenāti vevacanamattameva vuttaṃ. Saṅghaṃ vā gaṇaṃ vātiādīsu yena saṅghena kammaṃ kataṃ taṃ saṅghaṃ vā Tattha sambahulapuggalasaṅkhātaṃ gaṇaṃ vā ekapuggalaṃ vā taṃ vā kammaṃ na ādiyati na anuvattati na tattha ādaraṃ janetīti attho. Samānasaṃvāsakā bhikkhū vuccanti sahāyā so tehi saddhiṃ natthīti ettha ekakammaṃ ekuddeso samasikkhātāti ayaṃ tāva saṃvāso. Samāno saṃvāso etesanti samānasaṃvāsakā. Evarūpā bhikkhū bhikkhussa tasmiṃ saṃvāse saha ayanabhāvena sahāyāti vuccanti. Idāni yena saṃvāsena te samānasaṃvāsakāti vuttā so saṃvāso tassa ukkhittakassa tehi saddhiṃ natthi yehi ca saddhiṃ tassa so saṃvāso natthi na tena te bhikkhū attano sahāyā katā honti. Tasmā vuttaṃ samānasaṃvāsakā bhikkhū vuccanti sahāyā so tehi saddhiṃ natthi tena vuccati akatasahāyoti. Sesaṃ saṅghabhedasikkhāpadādīsu vuttanayattā uttānameva. Samanubhāsanasamuṭṭhānaṃ kāyavācācittato samuṭṭhāti akiriyā saññāvimokkhaṃ sacittakaṃ lokavajjaṃ kāyakammaṃ vacīkammaṃ akusalacittaṃ dukkhavedananti.

Tatiyapārājikaṃ.