สิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีจัณฑกาลี

{875} Navame. Abhisapeyyāti sapathaṃ kareyya. Nirayena abhisapati nāma niraye nibbattāmi avīcimhi nibbattāmi niraye nibbattatu avīcimhi nibbattatūti evamādinā nayena akkosati paribhāsati. Brahmacariyena abhisapati nāma gihinī homi odātavatthā homi paribbājikā homi itarā vā edisā hotūti evamādinā nayena akkosati. Vācāya vācāya pācittiyaṃ. Ṭhapetvā pana nirayañca brahmacariyañca sunakhī sūkarī kāṇā kuṇītiādinā nayena akkosantiyā vācāya vācāya dukkaṭaṃ. {878} Atthapurekkhārāyāti aṭṭhakathaṃ kathentiyā. Dhammapurekkhārāyāti pāliṃ vācentiyā. Anusāsanīpurekkhārāyāti idānipi tvaṃ edisā sādhu viramassu no ce viramasi addhā puna evarūpāni kammāni katvā niraye uppajjissasi tiracchānayoniyaṃ uppajjissasīti evaṃ anusāsaniyaṃ ṭhatvā vadantiyā anāpatti. Sesaṃ uttānameva. Tisamuṭṭhānaṃ kiriyā saññāvimokkhaṃ Sacittakaṃ lokavajjaṃ kāyakammaṃ vacīkammaṃ akusalacittaṃ dukkhavedananti.

Navamasikkhāpadaṃ.