สิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา
เล่มที่ ๓ · ข้อ ๒๔๒ · บรรทัด ๓๔๓๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
{๙๑๑} สตฺตเม ฯ วิปฺปกฺกมึสูติ อญฺญาสํปิ อาคมนํ อาคเมนฺติ อทฺธา อมฺหากํปิ อาคเมสฺสนฺตีติ ตตฺถ อคมํสุ ฯ ปฏิพาเหยฺยาติ ปฏิเสเธยฺย ฯ {๙๑๕} อานิสํสนฺติ เอกิสฺสา เอกสาฏกํ นปฺปโหติ อาคเมถ ตาว กติปาเหน อุปฺปชฺชิสฺสติ ตโต ภาเชสฺสามีติ ๑- เอวํ อานิสํสํ ทสฺเสตฺวา ปฏิพาหนฺติยา อนาปตฺติ ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ ติสมุฏฺฐานํ กิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ
สตฺตมสิกฺขาปทํ ฯ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด