สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์

อรรถกถาจิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๑๐

วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๑๐ พึงทราบดังนี้ :-

บทว่า วาเจยฺย แปลว่า พึงสอน (นี้) แปลกกัน.

บทที่เหลือพร้อมด้วยสมุฏฐานเป็นต้น พึงทราบโดยนัยดังกล่าวแล้วในสิกขาบทที่ ๙ ทั้งนั้นแล. อรรถกถาจิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ

อรรถกถาจิตตาคารวรรคที่ ๕ จบ.