สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์

อรรถกถาจิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๑๐

วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๑๐ พึงทราบดังนี้ :-

บทว่า วาเจยฺย แปลว่า พึงสอน (นี้) แปลกกัน.

บทที่เหลือพร้อมด้วยสมุฏฐานเป็นต้น พึงทราบโดยนัยดังกล่าวแล้วในสิกขาบทที่ ๙ ทั้งนั้นแล. อรรถกถาจิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ

เล่มที่ ๓ ภิกขุนีวิภังค์๒๐๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์”