สิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์
{๖๗๕} จตุตฺเถ ฯ อวสฺสุตาติ โลกสฺสาทมิตฺตสนฺถววเสน กายสํสคฺคราเคน อวสฺสุตา ฯ ทุติยปเทปิ เอเสว นโย ฯ ปุริสปุคฺคลสฺส หตฺถคฺคหณํ วาติอาทีสุ ปน ยํ ปุริสปุคฺคเลน หตฺเถ คหณํ กตํ ตํ ปุริสปุคฺคลสฺส หตฺถคฺคหณนฺติ วุตฺตํ ฯ เอเสว นโย สงฺฆาฏิกณฺณคฺคหเณปิ ฯ หตฺถคฺคหณนฺติ เอตฺถ จ หตฺถคฺคหณญฺจ อญฺญํปิ อปาราชิกกฺเขตฺเต คหณญฺจ เอกชฺฌํ กตฺวา หตฺถคฺคหณํ วุตฺตนฺติ เวทิตพฺพํ ฯ เตเนวสฺส ปทภาชเน หตฺถคฺคหณํ วา สาทิเยยฺยาติ หตฺโถ นาม กุปฺปรํ อุปาทาย ยาว อคฺคนขา เอตสฺส อสทฺธมฺมสฺส ปฏิเสวนตฺถาย อุพฺภกฺขกํ อโธชานุมณฺฑลํ คหณํ สาทิยติ อาปตฺติ ถุลฺลจฺจยสฺสาติ วุตฺตํ ฯ เอตฺถ จ อสทฺธมฺโมติ กายสํสคฺโค เวทิตพฺโพ น เมถุนธมฺโม ฯ น หิ เมถุนสฺส สามนฺตา ถุลฺลจฺจยํ โหติ ฯ วิญฺญู ปฏิพโล กายสํสคฺคํ สมาปชฺชิตุนฺติ วจนํปิ เจตฺถ สาธกํ ฯ
ติสฺสิตฺถิโย เมถุนนฺตํ น เสเว
ตโย ปุริเส ตโย จ อนริยปณฺฑเก น จาจเร
เมถุนํ พฺยญฺชนสฺมึ เฉชฺชํ สิยา เมถุนธมฺมปจฺจยา