ปญฺหาเมสา กุสเลหิ จินฺติตาติ ๑-

อิมาย ปริวาเร วุตฺตาย เสทโมจนคาถาย วิรุชฺฌตีติ เจ ฯ น เมถุนธมฺมสฺส ปุพฺพภาคตฺตา ฯ ปริวาเรเยว หิ เมถุนธมฺมสฺส ปุพฺพภาโค ชานิตพฺโพติ วณฺโณ อวณฺโณ กายสํสคฺโค ทุฏฺฐุลฺลวาจา อตฺตกามปาริจริยา วนมนุปฺปทานนฺติ เอวํ สุกฺกวิสฏฺฐิอาทีนิ ปญฺจ สิกฺขาปทานิ เมถุนธมฺมสฺส ปุพฺพภาโคติ วุตฺตานิ ฯ ตสฺมา กายสํสคฺโค เมถุนธมฺมสฺส ปุพฺพภาคตฺตา ปจฺจโย โหติ ฯ อิติ เฉชฺชํ สิยา เมถุนธมฺมปจฺจยาติ เอตฺถ อิมินา ปริยาเยน อตฺโถ เวทิตพฺโพ ฯ เอเตนูปาเยน สพฺพปเทสุ วินิจฺฉโย เวทิตพฺโพ ฯ อปิจ สงฺเกตํ วา คจฺเฉยฺยาติ เอตสฺส ปทภาชเน อิตฺถนฺนามํ อาคจฺฉาติ เอวํ นามกํ ฐานํ อาคจฺฉาติ อตฺโถ ฯ {๖๗๖} อฏฺฐมํ วตฺถุํ ปริปูเรนฺตี อสฺสมณี

ยา ปน เอกํ วา วตฺถุํ สตฺต วา วตฺถูนิ สตฺตกฺขตฺตุํปิ ปูเรนฺตี เนว อสฺสมณี โหติ อาปนฺนา อาปตฺติโย เทเสตฺวา มุจฺจติ ฯ อปิเจตฺถ คณนูปิกา อาปตฺติ เวทิตพฺพา ฯ วุตฺตํ เหตํ อตฺถาปตฺติ เทสิตา คณนูปิกา อตฺถาปตฺติ เทสิตา น คณนูปิกาติ ฯ ตตฺรายํ วินิจฺฉโย อิทานิ นาปชฺชิสฺสามีติ ธุรนิกฺเขปํ กตฺวา เทสิตา คณนูปิกา เทสิตคณนํ อุเปติ ปาราชิกสฺส องฺคํ น โหติ ฯ ตสฺมา ยา เอกํ อาปนฺนา ธุรนิกฺเขปํ กตฺวา เทเสตฺวา ปุน กิเลสวเสน อาปชฺชติ ปุน เทเสติ เอวํ อฏฺฐ วตฺถูนิ ปูเรนฺตีปิ ปาราชิกา น โหติ ฯ ยา ปน อาปชฺชิตฺวา ปุนปิ อญฺญํ วตฺถุํ อาปชฺชิสฺสามีติ สอุสฺสาหาว เทเสติ ตสฺสา สา อาปตฺติ อคณนูปิกา เทสิตาปิ อเทสิตาว โหติ เทสิตคณนํ น คจฺฉติ ปาราชิกสฺเสว องฺคํ โหติ อฏฺฐเม วตฺถุมฺหิ ปริปุณฺณมตฺเต ปาราชิกา โหติ ฯ เสสํ อุตฺตานเมวาติ ฯ ธุรนิกฺเขปสมุฏฺฐานํ กายวาจาจิตฺตโต สมุฏฺฐาติ กิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ โลกวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ อกุสลจิตฺตํ ทฺวิเวทนนฺติ ฯ

จตุตฺถปาราชิกสิกฺขาปทํ สมตฺตํ วณฺณนากฺกเมนาติ ฯ

เล่มที่ ๓ ภิกขุนีวิภังค์๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์”