เพียรเครื่องประกอบตนให้ลำบากอันเป็นทุกข์ ไม่

ใช่ของพระอริยะ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์

ความปฏิบัติปานกลาง ไม่เข้าใกล้ที่สุด ๒

อย่างนี้นั้น อันตถาคตรู้พร้อมด้วยปัญญายิ่งแล้ว

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๑๙๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “มาติกา”